از خداوند متعال سپاسگزاريم که توفیق برگزاری "پنجمین همایش ملی میگوی ایران" در روزهای 28 و 29 بهمن ماه 1404 را با حمایت ویژه اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی بوشهر به عنوان حامی استراتژیک و راهبر بخش خصوصی، همچنین همکاری و مشارکت فعال مراکز علمی و پژوهشی، ادارات کل شیلات و دامپزشکی استان بوشهر، انجمن صنعت آبزیان استان بوشهر، اتحادیه های تکثیر و پرورش میگوی استان بوشهر و بخش خصوصی میسر نمود.

این همایش با هدف هم اندیشی درخصوص تعیین استراتژی های مناسب برای گذر از بیماری AHPND و یافتن راهکارهای علمی درخصوص مسائل و تنگناهای صنعت صید و آبزی پروری میگو در قالب 5 میزگرد تخصصی، 6 پنل سخنرانی های علمی و 3 پنل مقالات پوستری اجرا شد. مباحث میزگردها عبارت بودند از؛ توسعه لاین‌های میگوی تحمل پذیر به بیماری‌ها و سازگار با شرایط محیطی، اصلاح ساختار صنعت میگو، تغذیه، زیست‌فناوری و مشارکت جامعه محور صید مسئولانه. در این همایش 144 مقاله در قالب 5 سخنرانی کلیدی، 27 سخنرانی علمی و 112 پوستر ارائه شد.

متخصصان و پژوهشگران شرکت کننده در این همایش بر اتخاذ تدابیر زیر برای پایداری صنعت میگوی ایران تاکید می نمایند.
1. ضرورت اصلاح و تقویت الگوی حکمرانی صنعت میگو با مشارکت ذینفعان، شفاف‌سازی فرآیندها و اصلاح قوانین، همراه با اعمال حکمرانی واحد و مدیریت اکوسیستم‌پایه جهت استقرار نظام امنیت زیستی یکپارچه، مسئولانه و پاسخگو در زنجیره تولید.
2. لزوم بازنگری در دیدگاه‌های حاکمیتی و نظام تأمین مالی صنعت، انطباق سازوکارهای بانکی با الزامات فنی پرورش میگو و بهره‌گیری از ظرفیت بازارهای سرمایه و نظام‌های مشارکتی برای پشتیبانی مالی از اقدامات پیشگیرانه، ارتقای زیرساخت‌های امنیت زیستی و گذر پایدار از بیماری AHPND.
3. تاکید بر بهره‌گیری از فناوری‌های نوین نظیر هوش مصنوعی، اینترنت اشیاء و متاژنومیکس در مدیریت سلامت میگو، شناسایی و تشخیص زودهنگام بیماری‌ها و ریسک‌های مرتبط از طریق سامانه‌های پشتیبان تصمیم‌گیری بومی‌سازی شده متناسب با شرایط محیطی متنوع کشور.
4. ضرورت بازطراحی ساختار مزارع پرورش میگو با محوریت استقرار نظام امنیت زیستی یکپارچه، کاهش اشتراکات عملیاتی، رعایت ملاحظات زیست‌محیطی و مدیریت پایدار پساب جهت قطع زنجیره انتقال عامل بیماری‌ AHPND.
5. لزوم گذر از رویکردهای درمانی صرف و اتخاذ استراتژی پیشگیرانه پایدار با تلفیق ابزارهای تشخیص مولکولی دقیق، پروتکل‌های امنیت زیستی و مدیریت علمی پرورش میگو برای مهار زودهنگام عامل بیماری‌زای AHPND.
6. گذار به سیستم‌های نوین و توسعه پرورش متراکم میگو بدون توجه به ظرفیت برد سایت‌ها و تمهیدات زیست‌محیطی، ریسک بیماری های و تخریب محیط زیست را تشدید کرده و معضلات کنونی را پیچیده‌تر خواهد کرد و پایداری صنعت را تهدید می‌کند.
7. ضرورت گذار از مدیریت واکنشی به حکمرانی پیشگیرانه و انطباق‌پذیر با محوریت پایش سریع بیماری‌ها، اشتراک‌گذاری داده‌های بخش عمومی و خصوصی و مکانیسم‌های پاسخ سریع برای افزایش تاب‌آوری صنعت در برابر چالش‌های نوظهور.
8. ضرورت تسریع در تامین مالی و اجرای برنامه‌های اصلاح نژاد با تمرکز بر صفات مقاومت به بیماری AHPND، رشد و سازگاری محیطی همراه با مدیریت تنوع ژنتیکی برای تولید لاین‌های تحمل‌پذیر به بیماری.
9. تاکید بر توسعه زیست‌فناوری و بکارگیری روش‌های زیستی در کنترل بیماری‌ها، از طریق کاربرد زیست‌پالایه‌ها و ریزجانداران سودمند جهت بهبود کیفیت آب استخرها، تقویت سیستم ایمنی میگو و تصفیه پساب واحدهای تولیدی.
10. ضرورت تخصصی‌سازی جیره‌های غذایی، ارتقای کیفی خوراک و نظارت دقیق بر کنترل کیفی تولید نهاده‌ها به منظور تقویت سیستم ایمنی میگو و جلوگیری از ورود عوامل آلوده‌کننده از مسیر تغذیه.
11. لزوم توسعه و استقرار سامانه‌های پایش ریسک و هشدار سریع جهت پیش‌بینی و پیشگیری از بروز بیماری‌ها و کاهش خسارات اقتصادی در صنعت پرورش میگو.
12. تاکید بر بومی‌سازی و استانداردسازی پروتکل‌های پرورش میگو مبتنی بر رویکرد تلفیقی سلامت آب، تغذیه هدفمند و اصلاح نژاد متناسب با پتانسیل‌های اقلیمی هر منطقه جهت گذر ایمن و پایدار از چالش‌های بهداشتی.
13. اهتمام به اجرای برنامه‌های آموزشی و ترویجی هدفمند جهت آگاه‌سازی آبزی‌پروران، ارتقای دانش فنی فعالان صنعت و ترویج فرهنگ پیشگیری‌محور در مدیریت مزارع.
14. تاکید بر کنترل ماهیگیری غیرمجاز و سیاست‌گذاری جهت بهره‌برداری پایدار از منابع از طریق مدیریت مشارکتی جامعه‌محور.
15. ضرورت فراهم‌سازی الزامات قانونی، آموزشی و پژوهشی جهت عملیاتی نمودن مدیریت مشارکتی جامعه‌محور و تحقق صید مسئولانه.
16. لزوم معرفی، پایش و حفاظت از مناطق ویژه شیلاتی و زیستگاه‌های طبیعی جهت حفظ تنوع زیستی، ذخایر ژنتیکی و تقویت تاب‌آوری اکوسیستم‌های ساحلی و دریایی در برابر تغییرات محیطی.